هوالجمیل
دلی یکبار مصرف داشتم ، کاش
1
ز بــس رایـــج شــده درّنـــده خــــوئی
و سنــت گـشــتـه، کار فــتـنـه جــــوئی
نیــــازی نیـــــست در کشـــف حقـیـقـت
بــه چشـــم بــرزخــی یـا غـیـبـگــــوئی
2
حسـد در سیـنـه چـون آتشـفشـان است
طمـع ، آتــش زدن بـر دیگــران است
خوشــا جنگـل ، خوشــا قانـون جنگـل
که از این هر دو دوزخ در امان است
3
رفیـقان می زننـدم خنـجر از پـشت
و امضـا می کننـدم بـا سـرانگـشت
خــــدایا دشــمـنانـم را فــزون کـن
که دشمن می زند از روبرو مشت
4
دلم خونیـن ز نیـرنگ و جفاهاست
من از شیطان صـفت ها غم ندارم
تمــام دردم از انســــان نمـاهاست
5
درون سنــگری در شــام ســردی
چنیــن می گفــت با من رادمردی
نتـرس از آنـکه با او در نبــردی
بترس از آنکه بر او لطف کردی
6
به هــر گـــل، آب دادم گلشــــــــنم شـــد
و عطــــرش زینــــــت روح و تــنم شـــد
بــه هـر نامـــرد- خــاری لطـــف کــردم
چـــو عقــرب ساکـــن پیــــراهنــــم شـــد
7
دلـی ازسنــگ در کــف داشــتم ، کـــــاش
و فــریـادی چـنــان دف داشــتم ، کـــــاش
هـــــزاران بــــار ایــن دل را شــکسـتـنــد
دلــی یکــبار مصـــرف داشـــتم ، کــــاش
والسلام
محمد حسین صادقی
از سروده های قبل
+
نوشته شده در جمعه پنجم آبان 1385ساعت 22:25  توسط محمد حسین صادقی
|