| تبليغات | X |
هوالجمیل
و باران ، که شعر نگاه من است
جنونی که اینک گناه من است
حماسی ترین اشتباه من است
از آن ، وام دارم زمستان آه
و باران ، که شعر نگاه من است
جنونم به هر صخره کوبیده است
و هر صخره آرامگاه من است
جنونم ز عادت فراری نمود
جنان نیز تبعیدگاه من است
چو خفاش از آسمان میچکد
سیه تر ز شب ، صبحگاه من است
بلندای یلدای گیسوی او
همان سرنوشت سیاه من است
به فصلی که کفتارها زاهدند
ریا آخرین جان پناه من است
بیائید در مجلس ختم عشق
که در حجله اش عکس ماه من است
باران
| *Name نام و نام خانوادگی : | |
| * Email آدرس ایمیل: | |
| subject موضوع پیام: | |
| *comment پیام: |
|
|
|
|