هوالجمیل

با سلام

استفاده از این شعرها با ذکر  ماخذ بلامانع است- ارادتمند - باران

در قلمرو آفتاب  -    اورانیوم عشق 

هوالجمیل

کوله بار تنهائی

سایه وقتی که سرم می شکند

سایبان بال و پرم می شکند

چشم هر پنجرۀ پائیزی

نیزه ای در جگرم می شکند

آسمان هم قفسی ظلمانی است

تا غرور سپرم می شکند

قاصد صادق غم را نکشید

که دل دربدرم می شکند

چه گرانسنگ دلی دارم ، آه

تا برم نام حرم ، می شکند

سنگ توجیه و تجاهل ، عمریست

چلچراغ گذرم می شکند

آه ، نیما " غم این خفتۀ چند

خواب در چشم ترم می شکند"

کوله باری که پر از تنهائیست

در غریبی کمرم می شکند

***

رنج ره با چه درختی گویم

سایه وقتی که سرم می شکند

از سروده های قبل - هدهد

هوالجمیل

صفای سوختن

زبان سبز باران را گل خشکیده می فهمد

صفای اشک هجران را دل غمدیده می فهمد

سروش نی لبک ها را شبان دیده در راهی

که همراه پری ها یار او کوچیده می فهمد

نمی گنجد عطش در کاغذین پندار گلخانه

کجا داغ شقایق را گل ارکیده می فهمد

ز تهدید مترسک ها مترسانید عاشق را

هوسبازی ما را گرگ باران دیده می فهمد

حماسی طعم عصیانهای روح سربداران را

در این دهر مغول پرور فقط "فهمیده" می فهمد

صفای تا قیامت سوختن را شمع شیدائی

که پیش از سوختن ، پروانه را بوسیده می فهمد

غم سودائی ما را به ملّاح ملاحت گو

غم شوریده دلها را دل شوریده می فهمد

از سروده های قبل - باران

هوالجمیل

آن دو لبخند

طبعم به ولای آن دو لبخند

شد نغمه سرای آن دو لبخند

مانده ست هنوز بر لب طَف

تأثیر صفا ی آن دو لبخند

بر صورت خونگرفتۀ عشق

زیباست جلای آن دو لبخند

لبخند حسین و خندۀ جوون

عالم به فدای آن دو لبخند

در خرمن اشتیاق عرفان

افتاده بلای آن دو لبخند

هر لحظه قیامتی است بر پا

در صحن و سرای آن دو لبخند

بس کشته که غرقه خون فتاده

در کرب و بلای آن دو لبخند

من پیرو مذهب جنونم

مثل شهدای آن دو لبخند

غلتیده به خون هزار ساقی

لب تشنه به پای آن دو لبخند

شد فلسفه گنگ و مات و مبهوت

در چون و چرای آن دو لبخند

خاصان و مقربان درگاه

هستند گدای آن دو لبخند

جاری است تبسم خداوند

در آینه های آن دو لبخند

سهل است هزار بار مردن

هر دم به ازای آن دو لبخند

از قدرت این جهان برون است

تعیین بهای آن دو لبخند

مولا، صله بر (غلام) داده ست

بی فاصله ، جای آن دو لبخند

یارب بچشان تبسم خون

بر ما شعرای آن دو لبخند

از سروده های قبل

محمد حسین صادقی (غلام)

هوالجمیل

شراره ناز

تا غمزه چنین ظریف کردی

احساس مرا لطیف کردی

بر خاک زدی شرارهء ناز

آن را چو خودت شریف کردی

من بی گنهم تو با نگاهت

ایمان مرا ضعیف کردی

بر طور دلم نظر فکندی

اینطور ، دلم نحیف کردی

شادم ز عدالت جفایت

چون بر من و بر حریف کردی

من شاعر ماهری نبودم

تو قافیه را ردیف کردی

از سروده های قبل (هدهد)

هوالجمیل

بارانی

دیده را ابر ماتم گرفته ست

باز ، باران نم نم گرفته ست

آه بیچاره طفل خیالم

دامنت را چه محکم گرفته ست

وه چه کولاک سختی ست امشب

اشک با آه توأم گرفته ست

شروه خوان خوش آوای اشکم

با لب ناودان دم گرفته ست

مرغ بی سر پناه نگاهم

لانه در چشم زمزم گرفته ست

از هدایای چشمت دل من

آسمان آسمان غم گرفته ست

چند ناز دگر کن که این دل

چند آتشفشان ، کم گرفته ست

از سروده های قبل (باران)

چندتا از دوبیتی های انگلیسی ام

با وزن و حال و هوای دوبیتی های کلاسیک فارسی بعنوان مثال وزن 

( سه پنج روزه که بوی گل نیومه )

را در نظر بگیرید و شعرهای زیر را زمزمه کنید

اگر نظرتان را هم بنویسید ممنون تر خواهم شد -  ارادتمند - هدهد

هوالجمیل

ما نسل نجیب نردبانها

بردیم ترا به آسمانها + ما نسل نجیب نردبانها

گردید بنا امارت تو + بر کوه رفیع استخوانها

تو فاضل و ساده زیستی ، لیک + در دست تو نیست بادبانها

در کشور ما رئیس جمهور + بی قدر تر است از شبانها

قدرت به کف گروه غیبی است + نه مجلس و خلق و سازمانها

خدمت شده بسیار امّا + از چیست نژندی روانها

در کشور علم و عشق و ثروت + ننگ است وفور ناتوانها

یک عده رسیده اند بر عرش + از غارت جیب کاروانها

یک عده نشسته اند بر خاک + تا سر بزند اجل به آنها

یک عده جوان و پیر و کودک + جویند فقط زباله دانها

گردیده گران تمام اجناس + جز جان و ارادۀ جوانها

ما از چپ و راست ضربه خوردیم + در طول سفر ز ساربانها

یک راه فقط به پیش داریم + اصلاح و مدد به صلحبان ها

تا فوت نگشته فرصت تو + شو جلوۀ سبز آرمانها

این غایت انقلاب ما نیست + یاد آر ز فجر میزبانها

با تشکر از آقای خاتمی و عرض خیر مقدم به آقای احمدی نژاد

باران - قم - 15 / 3/ 85

هوالجمیل

عرصۀ زیبائی ها

کربلا عرصۀ زیبائی هاست

اوج زیبای شکوفائی هاست

گرچه خونین و غمین است ولی

برترین مهد فریبائی هاست

در ره عشق ، فدائی گشتن

آخرین رتبۀ شیدائی هاست

خفته هفتاد و دو دریا بر خاک

تشنگی کوثر دریائی هاست

چونکه جاریست در آن خون خدا

تا ابد مهد صف آرائی هاست

قلب هر آینۀ لشکر عشق

معدن ناز و دلارائی هاست

کربلا گرچه پر است از گل سرخ

لیک مدیون شکیبائی هاست

بشنوید این سخن زینب را :

کربلا عرصۀ زیبائی هاست.

باران - 15 / 3 / 85 - قم

هوالجمیل

فطرت سیّال

دینی که گفته اند چو افیون توده هاست

سیّال-فطرتی است که در خون توده هاست

گلبولهای سرخ و سفید حیاتبخش

جاری درون سینۀ مفتون توده هاست

عرفان و دین و فلسفه هر جا دکان زدند

آنجا همان طویلۀ افسون توده هاست

مجنون نبوده هیچ رسولی ولی ز عشق

هر کاملی چو عاشق و مجنون توده هاست

بت ساختن ز مذهب و برآن تبر زدن

در کار و در معامله قانون توده هاست

تقدیس رهبران و ز آنها جلو زدن

از روی عشق ، سنت بیچون توده هاست

تنها نه دین که مکتب لامذهبان دهر

در گرمگاه حادثه مرهون توده هاست

دین ، وامدار خلق خدا نیست در عمل

اما چه استفاده ، که بیرون توده هاست

1 - هجران

2 - وصل

جناب حضرت دل ،مُدَّ ظِلُّه

شده یک شاه کامل ،مُدَّ ظِلُّه

اگر نامش بری بی وصف و القاب 

 کند نام تو باطل ،مُدَّ ظِلُّه

دلم روزی اسیر عشق و غم بود 

 چو مجنون در سلاسل ،مُدَّ ظِلُّه

ز یادش رفت عهدِ ره نشینی 

 چو شد بر یار، واصل ،مُدَّ ظِلُّه

فراموشش شده طوفان و دریا 

 رسیده چون به ساحل ،مُدَّ ظِلُّه

دلی که لحظه ای صد بار میمرد

برای ناز عاجل ،مُدَّ ظِلُّه

کنون سرشار ناز و عشوه گشته

چو مهرویان خوشگل ،مُدَّ ظِلُّه

خداوندا چه سازم با دل خود 

 که گشته از تو، غافل ،مُدَّ ظِلُّه

 باران